Zeespiegelstijging vraagt om nieuwe manieren van economisch denken

Nederland kiest impliciet nog altijd voor bescherming met dijken, dammen en andere waterkeringen, terwijl tegelijkertijd economische waarde zich blijft concentreren in kwetsbare gebieden. Daarmee dreigt een lock-in: hoe meer mensen, bedrijven en kapitaal achter de dijken samenkomen, hoe moeilijker het wordt om later voor een andere strategie te kiezen. Economen kunnen inzichtelijk maken wat alternatieven betekenen voor bijvoorbeeld de positie van de Randstad, nieuwe economische centra en de gevolgen voor productiviteit en investeringen.  

Ook financiële stabiliteit en verdelingseffecten verdienen volgens de onderzoekers meer aandacht. Overstromings- en transitierisico’s kunnen uiteindelijk doorwerken in vastgoedwaarden, kredietwaardigheid en het investeringsklimaat. Tegelijkertijd verschillen de kosten en baten sterk per regio, inkomensgroep en generatie.  Traditionele economische modellen zijn bovendien slecht toegerust voor een horizon van honderd tot tweehonderd jaar. De uitdaging is daarom breder dan waterveiligheid alleen: Nederland moet nu economische keuzes maken die toekomstige aanpassingen mogelijk houden en voorkomen dat investeringen van vandaag de kwetsbaarheid van morgen vergroten.

Dit is een samenvatting van het volledige artikel op ESB.