Amerikaans anti-ESG-beleid raakt ook Nederlandse pensioenfondsen
De Amerikaanse koers leidt tot een steeds gefragmenteerder ESG-landschap. Terwijl Republikeinse staten duurzaamheidscriteria beperken, stellen Democratische staten juist aanvullende eisen. Tegelijkertijd neemt de bescherming van bestuurders in sommige staten toe en worden mogelijkheden voor aandeelhouders om bedrijven ter verantwoording te roepen kleiner. Ook de beschikbaarheid en vergelijkbaarheid van duurzaamheidsdata kan verslechteren. Voor Nederlandse pensioenfondsen maakt dat het lastiger om klimaat-, biodiversiteits-, mensenrechten- en governancerisico’s consequent mee te wegen in hun beleggingen.
Daarnaast veranderen de instrumenten waarmee beleggers invloed uitoefenen. Grote Amerikaanse vermogensbeheerders trekken zich terug uit collectieve engagementinitiatieven en aandeelhoudersresoluties verliezen aan kracht. Daardoor worden bilaterale gesprekken, kleinere samenwerkingsverbanden en stemmen tegen bestuurders belangrijker. Volgens MN vraagt dit om meer eigen expertise, kritischer gebruik van data en een systematische stewardshipaanpak. De politieke context verandert daarmee de uitvoering van verantwoord beleggen, maar niet het uitgangspunt: voor langetermijnbeleggers blijven materiële ESG-risico’s relevant omdat ze uiteindelijk ook risico, rendement en ondernemingswaarde kunnen beïnvloeden.
Dit is een samenvatting van het volledige artikel van Jelle van der Duim, Ton Schrijen en Lieke 't Gilde op site MN.
